Έσπασε το ρόδι η ομάδα μας και πήρε την νίκη που την αγνοούσε εδώ και 16 αγώνες(επίσημα και φιλικά)! 3 βαθμοί πραγματικό χρυσάφι που μας ξεκολλάνε από τον πάτο της βαθμολογίας και δίνουν την απαραίτητη ώθηση στους παίκτες μας για να "χτίσουν" την αυτοπεποίθηση τους και να πιστέψουν ότι σε αυτό τραγικό πρωτάθλημα της σούπερλιγκας με εξαίρεση τον Ολυμπιακό δεν έχουν να ζηλέψουν σχεδόν τίποτα από καμία άλλη ομάδα μιας και όπως έχει φανεί σε αυτές τις πρώτες 4 αγωνιστικές όλοι τα ίδια χάλια έχουν. Για αυτό ακριβώς κάθε βαθμός είναι χρυσάφι και ιδίως όταν αγωνίζεσαι μέσα στην έδρα σου η νίκη είναι μονόδρομος!

Στην σημερινή αναμέτρηση ο Μ.Κατασαβάκης προτίμησε πιο σίγουρες λύσεις και με τους Καζναφέρη, Ψυχογιό στα άκρα της άμυνα, τον Νταμαρλή ως αμυντικό χαφ και τον Πουλίδο να ξεκινάει δίπλα στον Παπαζαχαρία η ομάδα μας εκτός από καλύτερες αλληλοκαλύψεις είχε μια ελαφριά βελτίωση στην κυκλοφορία της μπάλας αλλά και περισσότερες βοήθειες από τα μπακ στο επιθετικό παιχνίδι της ομάδας. Αρκετές φορές είδαμε τόσο τον μετριότατο Καζναφέρη να ανεβαίνει ψηλά όσο και τον Ψυχογιό να κάνει κούρσες προς την αντίπαλη περιοχή σε μια από τις οποίες κατάφερε και κέρδισε το πέναλτι που μετέτρεψε σε γκολ ο Αγκάνθο. Ένας Αγκάνθο που όπως φαίνεται έχει εξαιρετική τεχνική, ξέρει να κινείται σωστά μέσα στο γήπεδο και απλά περιμένει να τροφοδοτηθεί σωστά από τους συμπαίκτες του για να στείλει την μπάλα στα δίχτυα. Εξαιρετική η προσπάθεια του στο Α' ημίχρονο που για λίγο δεν κατέληξε στα δίχτυα. Πολύ καλός και στην επανεμφάνιση του ο Μ.Βελλίδης που σε 2-3 φάσεις είχε εξαιρετικές τοποθετήσεις και τρομερά αντανακλαστικά διατηρώντας το προβάδισμα για την ομάδα μας! Και ο Σουνάς που αντικατέστησε τον Γκέσιο έδωσε ταχύτητα και βοήθησε στο να κυκλοφορήσει καλύτερα η μπάλα. Βέβαια στην σημερινή νίκη βοήθησε και η κλασσική μίζερη νοοτροπία που επικρατεί στο Ελληνικό πρωτάθλημα που θέλει στα περισσότερα παιχνίδια τον φιλοξενούμενο να προσπαθεί απλά να μην χάσει και να αρκείται σε παθητικό ρόλο στο παιχνίδι. Κάτι που συνεχίστηκε όταν προηγηθήκαμε όπου ενστικτωδός η ομάδα μας οπισθοχώρησε και η Κέρκυρα άρχισε να μας πιέζει ασφυκτικά. Τα τελευταία λεπτά ήταν αγχωτικά και το σφύριγμα της λήξης λυτρωτικό!

Ικανοποιημένος πρέπει να νιώθει ο Μ.Κατσαβάκης με αυτή την νίκη αλλά όχι με την εμφάνιση της ομάδος. Ιδίως μετά το 1-0 η αντίδραση της ομάδος μας ήταν τραγική. Μάλιστα νομίζω ότι σήμερα φάνηκε ακόμη πιο καθαρά ότι ανεξάρτητα από τις επιλογές του προπονητή μας όταν έμπειροι παίκτες όπως ο Καζναφέρης και ο Καπετάνος δυσκολεύονται να στείλουν μια πάσα στα 3 μέτρα ή ένα ευθύβολο σουτ τότε δεν νομίζω να φταίει κάποιος άλλος πέρα από τις ικανότητες των παικτών μας. Αν και είχαμε κατοχή η ανάπτυξη μας γινόταν με σπασμωδικές κινήσεις και αν είχαμε έναν πιο ποιοτικό αντίπαλο δύσκολα αυτά τα γεμίσματα που κάναμε σήμερα να περνούσαν με τόση ευκολία. Πάντως είναι σαφώς πιο εύκολο για όλους μέσα στην ομάδα να βελτιώνονται μέσα από θετικά αποτελέσματα και όχι με την πλάτη στον τοίχο. Σε ένα πρωτάθλημα που η προσέλευση του κόσμου σε όλες τις ομάδες είναι αισθητά μειωμένη ο κόσμος του ΑΡΗ όπως και με τον ΟΦΗ έτσι και σήμερα έδωσε βροντερό παρών! Αυτή είναι η διαφορά του Αρειανού με τους υπόλοιπους που έχει το ένστικτο επιβίωσης δυνατό και στα δύσκολα όχι μόνο δεν γυρίζει την πλάτη αλλά συσπειρώνεται ακόμη πιο πολύ γύρω από την αγαπημένη του ομάδα! Σπάζοντας λοιπόν ένα αρνητικό σερί 16 αγώνων χωρίς νίκη και 538 ημέρες χωρίς πέναλτι λογικό είναι όλοι να αισθανόμαστε χαρούμενοι, αισιόδοξοι και να απαιτούμε καλύτερες εμφανίσεις και ανάλογα αποτελέσματα! Ώρα λοιπόν και για ένα διπλό!